Συνέντευξη στον Δημήτρη Αργυρόπουλο στο web site του περιοδικού ποπ+ροκ (26 Απριλίου 2006).


Στις 29/4 ο Βασίλης Γκουνταρούλης (πρώην μέλος των Ξύλινων Σπαθιών) θα παρουσιάσει για πρώτη φορά ζωντανά στην Αθήνα το άλμπουμ του, Φωτιά Βάζω Στην Πόλη Μου στην μουσική σκηνή Στον Αέρα. Λίγο πριν το live αυτό μας μίλησε για την εμφάνιση του αυτή και τα μελλοντικά του σχέδια.

 
Τώρα που έχει περάσει ένας χρόνος περίπου από την κυκλοφορία του Φωτιά Βάζω Στην Πόλη Μου και έχεις δώσει αρκετές συναυλίες πώς βλέπεις τα κομμάτια του δίσκου, αν τα ηχογραφούσες σήμερα θα άλλαζες κάτι σε αυτά;

  
  Είμαι πολύ ικανοποιημένος από το δίσκο αυτό. Πιστεύω ότι τα κομμάτια αποδόθηκαν και αποτυπώθηκαν όπως έπρεπε. Αν είχα όμως την ευχέρεια, θα διόρθωνα λίγο τη μίξη του track 8: “Στο Πάρκο”, όπου οι πλάτες στο ρεφρέν έπρεπε να ήταν πιο χαμηλά και θα ηχογραφούσα στο ίδιο κομμάτι μια δεύτερη φωνή σε κάποια σημεία. Ήταν το τελευταίο τραγούδι που έγραψα και ήθελε λίγο ακόμα χρόνο. Αυτό που έχω διαπιστώσει σαν πρόβλημα, σε σχέση με κάποιους ακροατές, είναι η σειρά των κομματιών. Ο δίσκος έχει ως σκοπό να σε μεταφέρει στον κόσμο του, να αφεθείς στα νοήματα του. Ζητά να τον παρακολουθήσεις, όπως βλέπεις μια ταινία. Η σειρά των κομματιών έχει αυτή τη λογική, τελείως καλλιτεχνική και, κατά τη γνώμη μου, πολύ πετυχημένη. Ο κόσμος όμως τρέχει και δε φτάνει, ο πιο πολύς τουλάχιστον. Οι “βιαστικοί” ακροατές θα χαιρόταν το δίσκο πιο πολύ, αν πρώτο track ήταν το “Άσε Mε Mόνο”, μετά το “Σήμερα”, το “Πικρό φιλί” και το “Ημέρα”. Πρέπει, όμως, ο καλλιτέχνης να συγκαταβαίνει και να προσαρμόζει το έργο του ή οφείλει να είναι όσο πιο συνεπής και ακέραιος μπορεί απέναντι σε αυτό;

 
Αυτή είναι πρώτη φορά που θα παρουσιάσεις το δεύτερο άλμπουμ σου στην Αθήνα. Θεωρείς ότι ουσιαστικά τώρα ξεκινάει ο κύκλος του στην Αθήνα;

 
  Δε γνωρίζω πόσο έχει παιχτεί ο δίσκος στην Αθήνα. Το ότι εμφανιζόμαστε όμως για πρώτη φορά μετά την κυκλοφορία του, δηλώνει σίγουρα την αρχή ενός κύκλου. Η ζωντανή εκτέλεση των τραγουδιών φανερώνει τη δύναμη τους και στο δημιουργό αλλά και στον ακροατή.  

Μετά από ένα περίπου χρόνο ζωντανών παρουσιάσεων του άλμπουμ σου, ποια κομμάτια θεωρείς ότι έχουν μεγαλύτερη απήχηση στο κοινό, τα δυναμικά όπως το “Άσε Με Μόνο” ή τα πιο χαλαρά και ατμοσφαιρικά όπως το “Πικρό Φιλί”;

 
  Πολλά τραγούδια απαιτούν άλλη ερμηνεία στο live και άλλη στο studio. Κάποια επίσης δεν είναι συναυλιακά, ενώ μπορεί να ακούγονται πολύ όμορφα στο σπίτι ή σε κάποιο άλλο χώρο. Συνήθως, όμως, το live ζητάει ένταση και δυναμισμό, γρήγορα κομμάτια και φωνή σε υψηλότερους τόνους. Τα πιο χαλαρά και ατμοσφαιρικά τραγούδια πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να συμπληρώνουν και να ανανεώνουν το δυναμισμό που κυριαρχεί.

 
Οι ζωντανές σου εμφανίσεις περιλαμβάνουν video projections για την δημιουργία των οποίων συνεργάστηκαν 3 άνθρωποι. Θεωρείς ότι τα κομμάτια σου επικοινωνούνται καλύτερα στο κοινό με αυτό τον τρόπο;

 
Ο βασικός υπεύθυνος για τη δημιουργία του οπτικού υλικού είναι ο φίλος μου και σκηνοθέτης, Κύρος Παπαβασιλείου. Πολύ σημαντική επίσης, είναι η συνεισφορά της Μαριάντζελας Χατζησταματίου, της οποίας οι φωτογραφίες χαρακτήρισαν την αισθητική του project, αλλά και το βίντεο υλικό που παραχώρησε ο σκηνοθέτης Αντώνης Παπαντωνίου. Η προσέγγιση του οπτικού υλικού είναι ποιητική και δημιουργεί συνειρμούς που βοηθούν την κατανόηση των νοημάτων των τραγουδιών. Κάποια σημεία είναι ιδιαίτερα συγκινησιακά και αποτελούν τέχνη από μόνα τους. Πιστεύω ότι η ύπαρξη του οπτικού υλικού, όπως αυτό διαμορφώνεται, έχει μεγάλη συνεισφορά στην αίσθηση που αφήνει το live στους θεατές του.

 
Oντας πρώην μέλος των θρυλικών Ξύλινων Σπαθιών, ερμηνεύεις κάποιο από τα τραγούδια τους στις συναυλίες σου;

 
Στην τελευταία μας εμφάνιση, στο Αμύνταιο, παίξαμε το “Τώρα Αρχίζω Και Θυμάμαι” που είναι ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια των Ξύλινων Σπαθιών. Iσως στο μέλλον να προστεθούν και άλλα τραγούδια του συγκροτήματος που με εκφράζουν.

 
Τι ακριβώς θα παρουσιάσεις στην συναυλία σου στην μουσική σκηνή Στον Αέρα;

 
“Στον Αέρα” θα παρουσιάσουμε τα εννέα από τα έντεκα τραγούδια του δίσκου Φωτιά Βάζω Στην Πόλη Μου, επτά ακυκλοφόρητα τραγούδια της ίδιας περιόδου, το “Μπλε Φως” από το δίσκο Μια Βόλτα, το “Τώρα Αρχίζω Και Θυμάμαι” από τα Ξύλινα Σπαθιά και δύο ολοκαίνουργια τραγούδια που φανερώνουν το ύφος του επόμενου δίσκου.

 
Τελειώνοντας, ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

 
Είμαι συνήθως απορροφημένος από τη μελέτη και τη δημιουργία. Τις τελευταίες μέρες δουλεύω ένα καινούργιο τραγούδι. Λέγεται “Αυτός ο Μάρτης”. Θα το παίξουμε “Στον Αέρα”. Μου αρέσει να δημιουργώ και να προχωράω το επίπεδο της δουλειάς μου. Θα μπορούσα να χαρακτηριστώ τελειομανής, αλλά η μανία αυτή διαρκεί όσο φέρνει αποτέλεσμα. Στόχος μου είναι, πέρα από κάποιες εμφανίσεις το καλοκαίρι, να ετοιμάσω υλικό για τον τρίτο προσωπικό μου δίσκο (υπάρχουν ήδη 9 κομμάτια), ο οποίος θα κυκλοφορήσει…, όταν νιώσω ικανοποιημένος από αυτόν. Επίσης θα γράψω τη μουσική για τη μικρού μήκους ταινία του φίλου μου, Κύρου Παπαβασιλείου: “Χωρίς Oνομα”.